De Bromo vulkaan op Java

De Bromo vulkaan op Java

Het absolute hoogtepunt van mijn reis over Java was het bezoeken van de Bromo vulkaan, de bekendste vulkaan van Indonesië. De klassieke combi is om eerst vanaf een uitkijkpunt naar de zonsopkomst over de Bromo te kijken en daarna de Bromo zelf te beklimmen en een blik in de krater te werpen.
De trip was nogal een organisatie. De tours zijn duur en aangezien de vulkaan een populaire attractie is, is veel accommodatie in de buurt standaard volgeboekt. Op de bonnefooi naar de Bromo reizen zit er dus niet in. Omdat het mij zelf flink wat uitzoekwerk heeft gekost en ik heb getwijfeld voor welke optie ik moest gaan, deel ik in deze blog mijn ervaringen.

Ligging en vervoer
Aan de rand van de Bromo en de Sea of Sand (de zandmassa aan de voet van de vulkaan) ligt Cemoro Lawang. Hiervandaan vertrekken de jeeps naar de uitkijkpunten en de vulkaan. Vanuit Cemoro Lawang kun je de vulkaan eventueel ook zonder vervoer/gids/tour bezoeken, maar de wegen zijn erg steil en stoffig. Daar komt bij dat Cemoro Lawang vrij afgelegen ligt en dat accommodatie op het laatste moment lastig te vinden is.
Om naar Cemoro Lawang af te reizen, moet je vanaf Probolinggo een minibus of privévervoer regelen. Probolinggo is op haar beurt weer bereikbaar per bus of trein, bijvoorbeeld vanuit Surabaya. Een andere optie is om in Malang te verblijven, dit is de dichtstbijzijnde stad.

Onze trip naar de Bromo
Aangezien ik van te voren zo min mogelijk wil boeken, was ik vrij last minute met het organiseren van een bezoek aan de Bromo. Lastig. Zeker omdat je op afstand zit en veel aanbieders van tours en accommodatie geen behoorlijke website en/of contactgegevens hebben. Hierdoor moet je haast wel op de bonnefooi naar de regio rondom de Bromo afreizen, maar dan loop je weer tegen de beperkte beschikbaarheid aan.

Wij wilden de klassieke tour doen: zonsopkomst + bezoek aan de Sea of Sand en de krater. Hierna wilden wij meteen doorreizen naar Ketapang, om daar de ferry naar Bali te pakken. Na het lezen van vele recensies op internet van de accommodaties in Cemoro Lawang, bleek dat de accommodaties in erbarmelijke staat verkeren. Voor één nachtje hoeft dat niet per se een probleem te zijn – even doorbijten, je staat immers toch vroeg op voor de zonsopkomst. Echter, gezien de grote populariteit van de vulkaan, hanteren deze accommodaties absurd hoge tarieven. Dan wordt het voor mij toch een ander verhaal.
Daar komt bij dat de kans op een bed toch al minimaal was en aangezien we meteen door wilden reizen naar Bali, was het handiger om Probolinggo als uitvalsbasis te hebben. Hier konden we na terugkomst meteen de bus of trein pakken.

Online hebben we één van de weinig nog beschikbare accommodaties in Probolinggo geboekt: Hary’s Homestay. We betaalden 250.000 IDR (ca. €15) voor een nacht. Het was te doen voor een nacht, maar het was verre van schoon. In de douche zaten vlekken en er liepen talloze piepkleine beestjes over de meubels. Reden om mijn lakenzak dus maar weer eens tevoorschijn te halen 😉
Aangezien er niet veel te vinden is in Probolinggo, zijn we voor de makkelijke weg gegaan. De receptie heeft een tussenpersoon voor ons gebeld en via hem hebben we uiteindelijk de tour geboekt. We zouden om 02:00 uur opgehaald worden en dan naar een alternatief uitkijkpunt gaan boven Cemoro Lawang. Dit uitkijkpunt ligt iets lager dan het bekende uitkijkpunt (Penanjakan viewpoint), maar hierdoor is het iets rustiger en het uitzicht is hetzelfde. Door voor deze optie te kiezen, konden we iets besparen. Uiteindelijk betaalden wij 650.000 IDR p.p., ongeveer €40.

Bezoek aan de Bromo
Stipt om 02:00 uur werden we opgehaald en naar Cemoro Lawang gebracht. Hier was het al een drukte van jewelste, met talloze jeeps die klaar stonden voor vertrek. Ons minibusje zette ons net iets boven Cemoro Lawang af, vanaf hier was het ca. 45 minuten lopen naar het uitkijkpunt. De klim was een uitdaging in het donker, maar met behulp van een zaklamp en door andere mensen te volgen waren we vrij snel boven. En toen was het wachten, wachten op de zon. Het was koud en donker en uiteraard nog steeds best druk. Maar het was het wachten waard; de foto’s spreken voor zich. Zelden heb ik zoiets moois aanschouwd. De lucht die kleurde en de diverse vulkanen, waaronder de Bromo, die langzaamaan zichtbaar werden. Kippenvel.

Na de zonsopkomst begon de tocht naar beneden en stapten we weer in onze minibus. Die bracht ons terug naar Cemoro Lawang, waar we overstapten in een jeep. Met een jeep gingen we naar de Sea of Sand, om van daaruit de Bromo te beklimmen. Eerst door de zandmassa naar de voet van de vulkaan, toen over een soort maandlandschap naar boven klimmen en uiteindelijk met een steile trap naar de krater. Locals bieden paarden aan om je naar de trap richting de krater te brengen. Het lijkt mij vanzelfsprekend dat je dit vanuit het oogpunt van dierenwelzijn beter niet kunt doen, maar pas wel op, want er zijn genoeg mensen die wel gebruik maken van de paarden en als je niet oppast word je onder de voet gelopen.

Tijdens de klim hoor je de vulkaan al tekeergaan, indrukwekkend en ook wel een beetje angstaanjagend. Boven aangekomen is het goed oppassen, want er is nauwelijks ruimte om je voort te bewegen, de reling is hartstikke laag en het is ook nog eens tweerichtingsverkeer. Ik vond het eerlijk gezegd hartstikke eng; ik was niet zozeer bang dat ik in de krater zou kukelen, maar eerder de andere kant op, de vulkaan af. Het was echter zeer indrukwekkend en ik had het niet willen missen. Onderaan de trap genoten we óp de Bromo eindelijk van een welverdiend ontbijt, alvorens weer terug te gaan richting jeep. Ergens tussen 11:00 en 12:00 uur kwamen we weer aan in Probolinggo en kon de reis worden voortgezet naar Bali.

Nog wat algemene tips:

  • Zorg voor warme kleding. Je zult midden in de nacht hoog de bergen in gaan, dus de temperatuur ligt een stuk lager dan je gewend bent in Indonesië.

  • In de Sea of Sand staan honderden jeeps te wachten. Maak dus een foto van jouw jeep voordat je richting vulkaan gaat, want anders ga je hem never nooit terugvinden.

  • Op de weg terug van het viewpoint heb ik de mooiste foto’s gemaakt, zonder dat ik door anderen gestoord werd. Staar je dus niet blind op het uitkijkpunt.

  • De zon was erg fel, dus ondanks dat het nog erg vroeg was, ben ik flink verbrand. Goed insmeren!

  • Het busstation van Probolinggo is berucht om de dieven en oplichters die er rondhangen. Wij hebben geen last gehad, maar wees op dit station extra alert.

Leave a Reply

%d bloggers like this: